Film Áll a bál moim zdaniem jest dość słaby ale jednak mnie urzekł. Nie tylko mnie zresztą: według nieocenionego Arka, który mi go sprezentował po jego premierze w kinach węgierskich na jesieni 1939 roku wywoływał łzy u oglądających go uchodźców z Polski oraz sympatyzujących z nimi Węgrów. Bo pokazywał Warszawę sprzed paru tygodni, Warszawę, którą w dużej części zniszczyły już działania wojenne.


Pałac Saski?

Pokazanie Warszawy nie było celem filmu. Ten pierwszy światowy, jak to szumnie zapowiadano, film po prostu dzieje się w Budapeszcie i Warszawie. Wpływowy arystokrata węgierski załatwia wysłanie tam młodego pracownika MSZ, który wpadł w oko jego wnuczce a który jest przy tym dalece za niski dla niej społeczną rangą. W filmie pojawia się też kryminalna intryga i choć wszystko sprzysięga się przeciwko naszemu, oczywiście bardzo przystojnemu, bohaterowi, cała historia kończy się happy endem.

Film kręcono w sierpniu, tuż przed wybuchem wojny. W tygodniku Magyar Film z 12 sierpnia tak pisano o nim (strona 16):

Z filmu powycinałem sceny przedstawiające Warszawę. Nie jest pewien scen na przedmieściu, ale może też mają tam miejsce. Końcową stację benzynową Shella zamieściłem bo jest tak uroczo inna od tego gdzie dziś tankujemy samochody. Jakbyście rozpoznali jakieś konkretne miejsca mniej oczywiste niż Stary Rynek czy Zamek to piszcie w komentarzach - dzięki!